.......................................................
ഇന്നു ഞാന് വീണ്ടും നടന്നെ,ത്രയോ ദിനങ്ങളില്
നഗ്നമാം പാദങ്ങളാല് താണ്ടിയ വഴികളില്.
വള്ളിമുള്പ്പടര്പ്പുകള്, തോടുകള്, ഇടം വലം
തുള്ളിനിന്നീടും പച്ചപ്പുഞ്ചനെല്പ്പാടങ്ങളും
മണ്മറഞ്ഞുവോ? മനച്ചെപ്പിലെക്കാന്വാസില് നി-
ന്നോര്മ്മയില് നിറയുന്നു,ണ്ടീവഴിപ്രാന്തങ്ങളില്
പമ്പരം കറക്കിയും, ഗോലികള് സ്വരുക്കൂട്ടി
വമ്പനായ്ക്കളിക്കൂട്ടക്കിരീടം സ്വയം വച്ചും
ഞാനലഞ്ഞതാ,ണെന്തോ വീഥിയില് പുറമ്പോക്കില്
കാണുമോ ജോസഫിന്റെയന്ത്യവിശ്രമസ്ഥലം?
കാഴ്ച്കകള് മാറീ, നടപ്പാതകള് മറഞ്ഞുപോയ്
തീര്ച്ചയാണവിടെയാ വീഥിയില് ഓരത്തായി
കാട്ടുപുല്ലിടതൂര്ന്നുവെങ്കിലും തലനീട്ടി
നില്പ്പിതാ ജോസെഫിന്റെ സ്മാരകം നശിക്കാതെ.
ഭൂമിയില്പ്പണിക്കാര്ക്ക് കുടിപാര്ക്കുവാന് പട-
പ്പാളയം ചുവപ്പിച്ചു ചെങ്കൊടിപിടിച്ചവന്,
നെഞ്ചിലെക്കൂട്ടില്പ്പോലീസാഞ്ഞിടിച്ചപ്പോള് ചങ്കു-
പൊട്ടുമാറുറക്കെയന്നിങ്ക്വിലാബ് വിളിച്ചവന്,
കാലാമാകുലം നോക്കി നില്ക്കവേ രണഭൂവില്
വീണുപോയ് ജോസെഫ് , കയ്യില്ചെങ്കൊടി വിടാതെയും,
കണ്ണിലെത്തീയില് ജന്മിക്കോട്ടകള് വിറപ്പിച്ചും
മണ്ണിലയടിമകള്ക്കുള്ക്കരുത്തുറപ്പിച്ചും.
കാത്തുവയ്ക്കില്ല്ല കാലമുണ്മയെ, മഹത്വങ്ങള്
ശക്തമായിടിവെട്ടി പെയ്തൊഴിഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു പോം.
പുത്രന്റെ ജഢം പേറി ചെന്നൊരാപ്പിതാവിന്റെ
തപ്തമാം ഹൃദയത്തെ കുത്തി നോക്കിയും, കീറി-
പ്പറിഞ്ഞ പ്രമാണങ്ങള് നിറയെ നിരത്തിയും
ആറടിമണ്ണും പള്ളി വന്യമായ് നിഷേധിക്കെ,
നെഞ്ഞിലെക്കുരിശൂരിയെറിഞ്ഞും, ജോസെഫിനെ
നെഞ്ഞിലേറ്റിയോര്ക്കായി ഒഴിഞ്ഞു കൊടുത്തയാള്.
അന്നു പൊങ്ങിയതാണീ കണ്ണുനീര്ക്കുടീര,മെന്
മുന്നിലായ് ക്കാണ്മൂ, ജോസെഫ് ഓര്മ്മയില് നിറയുന്നു.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
5 comments:
നന്നായി വരച്ചു ജോസഫിന്റെ ജീവിത വഴിയുടെ തെമ്മാടിക്കുഴിയിൽ മുട്ടുന്ന അറ്റം.
പെയ്തുപെയ്തൊഴിയുന്നോര്മ്മകള് നിറയ്കട്ടെ
പൊയ്കകള്, കാലത്തിന്റെ കണ്ണുനീര് പകര്ച്ചകള്
നന്ദി മുകില്, ശ്രീജ കുറിപ്പുകള്ക്ക്
Post a Comment