ഗീതാകാവ്യം 1. രണാരവം

ഗീതാകാവ്യം
1.രണാരവം

കേൾക്കാൻ കൊതിക്കുന്നു സഞ്ജയ! മാമക
മക്കൾ യുദ്ധത്തിൽത്തിളങ്ങിയോ? പാണ്ഡുവിൻ
മക്കളെന്താണു ഹേ ചെയ്തത്? വിസ്തരി-
ച്ചൊക്കെയും കേൾക്കാൻ നിരൂപിപ്പു ഞാനെടോ!

വ്യാസപുത്രൻ തൻ്റെ യന്തരംഗത്തെ സ-
വിസ്തരം നഗ്നം വരച്ചിട്ടു ഗീതയിൽ;
ഒട്ടുദുരത്തായൊതുങ്ങി, മനോഗതം
നിശ്ചയം തന്നെ; നിരക്കുന്നു പോർക്കളം.

സഞ്ജയൻ നൽകുന്നു ചിത്രണം: കൗരവൻ
ദുര്യോധനൻ തൻ്റെയാചാര്യ ദ്രോണനോ-
ദ്വേഗമോടെ മൊഴിഞ്ഞു, "മഹാമതേ,
അപ്പുറത്തെത്തും രിപുക്കളെക്കണ്ടുവോ?
താവക ശിഷ്യൻ മഹാബുദ്ധിമാൻ ധൃഷ്ട-
ദ്യുമ്നൻ വിതാനിച്ച വ്യൂഹക്കരുത്തുമായ്
പാണ്ഡവസൈന്യം നിരക്കുന്നഗമ്യമാ-
മൗന്നത്യമോടെ വൻ പോർമുഖം തീർത്തിതാ.
വില്ലാളികൾക്കില്ല പഞ്ഞം, മഹാബലർ
ഭീമാർജ്ജുനന്മാർ സമം ശൂരരായവർ
ധാരാളമുണ്ട്; നമുക്കോ മഹാരഥർ
ഭീഷ്മൻ, ഭവാൻ പിന്നെ കർണ്ണൻ, വികർണനും
സൂക്ഷ്മം വിചിത്രമാം ശസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു
നിഷ്പ്രയാസം പോർനിലം കൈയടക്കുവോർ.

വേറെയുമേറെയുണ്ടെങ്കിലും സാമർത്ഥ്യ-
മേറുന്ന പാണ്ഡവൻ ഭീമൻ, സുരക്ഷിതം
പോരടിക്കാനായ് പടച്ചിട്ട സേനയെ
നേരിടാൻ പര്യാപ്തമാമോ യഥോചിതം?
ഭീഷ്മരാണാരൂഢമെന്നതിന്നേവരും
സൂക്ഷ്മം മനസ്സിൽ നിരൂപിക്കണം; ദൃഢം
നിൽക്കൂ യഥാസ്ഥാന,മേതുമാർഗ്ഗങ്ങളും
കാക്കും വിധം രണാന്ത്യത്തിന്നിടം വരെ..."

ഇത്ഥമക്കൗരവരാജൻ്റെ വേപഥു-
ചിത്തത്തിലെച്ചിന്ത തൊട്ടറിഞ്ഞെന്നപോൽ
സിംഹനാദംകൊണ്ടു ഭീഷ്മർ, തുടർന്നതാ
ശംഖാരവം തീർത്തു; വൻ രണാരംഭമായ്!

കേൾപ്പൂ ശംഖ്, പെരുമ്പറ,ത്തുടിതിമിർ-
      ത്തപ്പട്ടകൾ, ഗോമുഖം
ദിക്കെട്ടും ദിവി മുട്ടുമാറിതുയരും
     വാദ്യപ്രഘോഷങ്ങളും
ഒക്കെച്ചേർന്ന രണാരവം പെരുകിടും
     ഭൂമിക്കുമേൽ, കാലമായ്
തീർക്കുന്നാ കുരുയുദ്ധരംഗപടമി-
     ട്ടാരംഭമായ്, നാടകം....

മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ!

മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ!


ഈ വല്ലിയിൽ നിന്നു വീണ്ടും പൂക്കൾ
ആവിർഭവിക്കുന്നു; പണ്ട്
ആകാശമാർഗ്ഗേ പറക്കാൻ നട്ട
മോഹക്കുരുന്നിനെക്കാട്ടാൻ!

കത്തും കനൽത്താപമേറ്റും ടൈൽ
ചുറ്റും വിരിച്ചിട്ട മുറ്റ-
ത്തെത്തുന്ന പച്ചപ്പൊടിപ്പിൽ തല
നീർത്തുന്ന മുക്കുറ്റിയിൽ പൂ!

ഒത്തിരി നാൾ കാത്തു വച്ചും, മഴ-
യെത്തുന്ന വട്ടം മുളച്ചും
തെറ്റിയില്ലെല്ലാം തെഴുക്കും; വിത്ത്
മുറ്റം മുഴുക്കെത്തളിർക്കും.

ഓർത്തുവച്ചെല്ലാം പുതുക്കും ചിത്ര-
വൈചിത്ര്യമെങ്ങും പുതയ്ക്കും.

"ഇന്നു ജൂണഞ്ചാണു ചൊല്ലൂ മുദ്രാ-
വാക്യങ്ങൾ കുട്ട്യോൾക്ക് ചൊല്ലാൻ"
ഭാര്യയിമ്മട്ടിലായ് കാലേ, തന്നു
കാര്യമായിന്നൊരു ജോലി.
ഇത്ഥം കുറിച്ചു ഞാൻ നൽകി , ടീച്ച-
റദ്ധ്യാപനത്തിന്നു പോകെ,
മുറ്റത്തു ചൂണ്ടുന്നു: "നോക്കൂ, പുല്ലു
ചെത്തുവാനേർപ്പടതാക്കൂ...."
-----------------------------------------------------------------
അനുബന്ധം: പരിസ്ഥിതി ദിനാചരണ മുദ്രാവാക്യം രേഖപ്പെടുത്തിയ കുറച്ചു ബാഡ്ജുകൾ സ്കൂളിലെ കുട്ടികൾക്കണിയാൻ തയ്യാറാക്കണമെന്നു ഭാര്യ ആവശ്യ്പ്പെട്ടിരുന്നു. കുട്ടികൾ അതിന്നണിഞ്ഞു കാണും. " പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങൾക്കെതിരെ പോരാടുക"

മങ്ങുന്നതെന്തോ?

മങ്ങുന്നതെന്തോ?
(ഭാഷാ വൃത്തം:: താരാട്ട്)

ഹാ! വേദിയിൽ നില്പു ഞങ്ങൾ, നാദ-
ഘോഷങ്ങൾ, കോലാഹലങ്ങൾ
കാതട,ച്ചൊന്നുമേ മിണ്ടാൻ പോലു-
മാകാതെ മൂലക്കിരുന്നാൻ.

ക്ലാസ്മേറ്റു താനവൻ താതൻ, ഏക-
പുത്രിക്കു മംഗല്യമേകാൻ
ഉല്‍ക്കണ്ഠയുള്ളാലൊതുക്കി എങ്ങും
നിൽക്കാണ്ടു പായുന്നിടക്ക്.

ഹാളിൽ രഥോപമം കാണ്മൂ,, ചാരു-
ചിത്രണം, മണ്ഡപം, വെണ്മ
വേഷഭൂഷാദിയിൽ മുങ്ങും പലേ
യോഷമാർ നിൽക്കുന്നിതെങ്ങും.

കുംഭയ്ക്കുമേൽ മുണ്ടുടുത്തും, മാറി-
ലഞ്ചാറു മാലയങ്ങിട്ടും
കുംഭീന്ദ്രനെപ്പോലിരിപ്പൂ തന്ത്രി
മംഗല്യകർമ്മം നയിപ്പൂ.

കൈയും കലാശവും കൊട്ടി, മൗന-
മുദ്രകൾ തന്ത്രമായ് കാട്ടി
മന്ദാക്ഷരങ്ങൾ പോലെന്തോ കർമ്മി
മന്ത്രണം ചെയ്യുന്നതന്തോ!

അഞ്ചുണ്ട് ദീപാർച്ചനയ്ക്കായ് തിരി
അഞ്ചിട്ടു കത്തും വിളക്ക്
വെണ്‍ശോഭ ചുറ്റിനും കണ്ടോ, അവ
കുമ്പിട്ടുമങ്ങുന്നതുണ്ടോ?

വേദിയിൽ മദ്ധ്യത്തിലേവം മഞ്ഞ
വസ്ത്രം പുതപ്പിച്ച ദൈവം
നാരയണൻ പണ്ടു നമ്മെ, മുതു-
നീർത്താൻ പഠിപ്പിച്ചു ചെമ്മെ!

കെട്ടുകല്യാണം മുടക്കി, കെട്ടു-
കാഴ്ചകളെല്ലാമുടക്കി,
ആറ്റിലെക്കല്ലൊന്നു പൊക്കി, അതും
കുറ്റമില്ലാ ദൈവമാക്കി.

കർമ്മിയെ വേണ്ടെന്നു ചൊല്ലി, സ്വയം
കർമ്മിയാകാൻ കാഴ്ച നൽകി.
ഇന്നിതാ കർമ്മിക്ക് താങ്ങായ് അങ്ങു
വന്നു നിൽക്കുന്നുവോ പിന്നിൽ!

ആരിക്കൊടും പാപമേൽപ്പൂ, തന്ന
വേരുകൾ പൊട്ടിച്ചു നിൽപ്പൂ!!
---------------------------------------------------------------------------------
വളരെ പാടുപെട്ട് മകളുടെ കല്യാണം നടത്തുന്ന അച്ഛന്‍ തന്നെയാണു കന്യാദാനം നടത്തേണ്ടതു്‌, നടത്തുന്നത്. അതിനൊരിടനിലക്കാരനെ നിര്‍ത്തി മാറ്റു കളയുന്നതെന്തിനു്‌? അതാണു നാരായണഗുരു പറഞ്ഞത് കര്‍മ്മം ചെയ്യാന്‍ ഒരു ഇടനിലക്കാരന്‍ വേണ്ട എന്നും ഉറ്റവര്‍ ചെയ്യുന്നതാണു ശരിയായ കര്‍മ്മമെന്നും. പക്ഷെ ആ ഗുരുവിനെ തന്നെ സാക്ഷി നിര്‍ത്തി കര്‍മ്മി കാര്യങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു! കൂടെ കുറെ ഫോട്ടോ ഗ്രാഫര്‍മാരും!!

രണ്ടു കാവ്യങ്ങള്‍!

 സന്ധ്യയിരുണ്ടിരുള്‍ മെല്ല വകഞ്ഞല-
തുള്ളിവരും കടലാരവവും
ചന്ദനലേപമണിഞ്ഞ നഭസ്സിരുള്‍
മുങ്ങെ, നിലാത്തെളിയാഗമവും
കൊണ്ടുവരും കര,യാഴി, മണല്‍ത്തരി,-
യല്‍ഭുത സംഗമരംഗപടം
ഇന്നലെയന്തിമറഞ്ഞ കടല്‍ക്കരെ
വന്നു തെളിഞ്ഞതിനെന്തു കഥ!

ശ്രീജ, കുടുംബിനി, രണ്ടുകുരുന്നുകള്‍,
കൂടെ പ്രാശാന്തതിസൗമ്യ പതി
അങ്ങുവിദൂര നിവാസി, പ്രവാസികള്‍
വിസ്മയ,മിന്നലെയെത്തിയവര്‍.
അക്ഷരബന്ധുതയുണ്ട് പതിറ്റാ-
ണ്ടെങ്കിലുമിന്നലെയിക്കവിയെ-
ക്കണ്ടു, ചിരസ്മൃതിപോല്‍ ശരി; സൗഹൃദ-
സംഗമമെങ്ങനെ ഞാന്‍ പറയാന്‍!
* * *
കുട്ടികളോടിക്കളിക്കുന്നു പൂഴിയില്‍
കിട്ടിയ വേളയെ ധന്യമാക്കാന്‍
ചുറ്റുന്നിതമ്മയെ,പ്പുഴിമണ്‍തിട്ടയില്‍
തട്ടിപ്പറത്തി, പിടിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍
ഒത്തിരിപാടുപെടുന്നുണ്ടു ശ്രീജയും;
പിന്നെ പ്പതുക്കെപ്പറഞ്ഞിടുന്നു:
"ഒട്ടു നാളായെന്റെ അക്ഷരങ്ങള്‍ക്കെന്തു-
പറ്റിയെന്നാരാഞ്ഞതില്ലെ മാഷ്;
കിട്ടിയ നേരമെല്ലാം സ്വരൂപിച്ചുഞാന്‍
കുത്തിക്കുറിച്ചതാണീയിരുപേര്‍
സംശയമില്ലെന്റെ കാവ്യങ്ങള്‍...!" ഹാ!യിറ്റു
വീണതെന്താണോ? തരിച്ചുപോയ് ഞാന്‍.
-------------------------------------------------------------
ശ്രീജപ്രശാന്തുമായി ഒത്തിരി പഴക്കമുള്ള ഓര്‍ക്കുട്ട് അക്ഷരബന്ധമുണ്ട്. ഫ്രാന്‍സില്‍ താമസിച്ചുവരുന്ന ശ്രീജയും കുടുംബവും ഇന്നലെ ഒട്ടും ആസൂത്രണം ചെയ്യാതെ വൈപ്പിനില്‍ എത്തിയിരുന്നു. വൈകീട്ട് എഴരയോടെ സുഹൃത്ത് സുനില്‍രാജുമൊത്തു ( സുനില്‍ രാജ് നേത്രമംഗലം, നായരമ്പലം) ആ കുടുംബത്തെ ഫോര്‍ട്ടു കൊച്ചിയില്‍ വച്ചു കണ്ടെത്തി. രാത്രി എട്ടുമണിയോടെ പുതു വൈപ്പ് കടല്‍ത്തിരവും സന്ദര്‍ശിച്ചു. അവിടെ വീണു കിട്ടിയതാണീ കവിത!!

'ബോഡിയാകിലോ പേടിക്കണം'

ടീച്ചറൈസ്യൂവില്‍ത്തന്നെ,
മാഷു കാവലാണിന്നും
ആഴ്ചയൊന്നായിതിപ്പോള്‍
വെന്റിലേറ്ററില്‍; ജീവന്‍
സ്വച്ഛമായ് പറന്നെങ്ങോ
പോകുവാന്‍ തരപ്പെടാ-
തപ്പൊഴും തിടുക്കത്തില്‍
ഹൃത്തിനെത്തുടിപ്പിക്കേ,
നിശ്ചയിച്ചുപോല്‍ മാഷു്‌
കൂടഴിച്ചൊഴിച്ചിടാന്‍
ടീച്ചറിച്ഛപോല്‍ പറ-
ന്നകന്നേക്കട്ടെ, അതിന്‍
പേപ്പറൊക്കെയും സൈന്‍
ചെയ്തുമാഷ്, ഇനി തിക-
ച്ചിന്നു രാത്രിയെത്തില്ല
ഡോക്ടര്‍ നിശ്ചയിച്ചായുസ്സ്...

കൂടെയാരുമില്ലല്ലൊ?
മാഷു കൂട്ടിയാല്‍ കൂടാ-
ത്താള്‍ബലമൊരുക്കണം
ആംബുലന്‍സിലേറ്റണം.

യാത്രയില്‍ 'ബോഡി'ക്കൊപ്പം
ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേര്‍, വീട്ടി-
ലെത്തുവോളവും മിണ്ടാന്‍
വാക്കുകളടഞ്ഞവര്‍
രാത്രി പത്തായി വീട്ടില്‍
ബോഡിയെത്തിടും നേരം
കൂട്ടിരിക്കുവാന്‍ തീര്‍ച്ച
ആളു കൂടിയിട്ടുണ്ട്.
ഉള്ളിലെ വെറും നില-
ത്തിറക്കി, വിരിപ്പിട്ട്
വെള്ള വസ്ത്രത്തില്‍ ടീച്ചര്‍
അങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോള്‍
ഒറ്റ നെയ്ത്തിരിയിട്ട
വിളക്കും ഏകാന്തമായ്
തെക്കിനിത്തൂണില്‍ച്ചാരി-
യിരിക്കും വിഭാര്യനും
മാത്രമായ്ത്തീരും മട്ടില്‍
ആളുകള്‍, ബന്ധുക്കളും
ഭംഗിവാക്കുകള്‍ നല്‍കി-
പ്പോകവേ, പരേതയ്ക്കായ്
നീക്കിവക്കുവാനൊരു
രാത്രിനിദ്രതന്‍ സുഖ-
ക്കൈവശമറിഞ്ഞിടേ,
യാത്ര ചൊല്ലാതെ മാഷിന്‍
ചാരെയായിരുന്നു ഞാന്‍.....

'ഫ്യൂണറല്‍' സമയമായ്
രാവിലെയനസ്യൂത-
മാളൂകളടുക്കുന്നു;
ചാരെയുള്ളവര്‍, കുറേ
ദൂരെയുള്ളവര്‍, ഉറ്റ
ബന്ധുമിത്രങ്ങള്‍, പുത്ര-
പൗത്രസഞ്ചയം, കുളീ-
ച്ചീറനായവര്‍ ചിലര്‍.
തന്ത്രി മന്ത്രപൂജനം,
പിണ്ഡയര്‍പ്പണം, കര്‍മ്മ-
ബന്ധനം, പരേതാത്മാ-
വിന്റെ പ്രീതി വാങ്ങയാം.
പ്രീതിയോടൊരിക്കലാ
ജീവനെ സ്വകര്‍മ്മം കൊ-
ണ്ടേതുമേ തലോടാത്തോര്‍
തിങ്ങിനില്‍ക്കയായ് ചുറ്റും
പച്ചരിയെള്ളും പൂവും
കൈക്കുടന്നയില്‍ വാങ്ങി-
ത്തര്‍പ്പണം ചെയ്യാന്‍! ബോഡി-
യാകിലോ പേടിക്കണം.

ദൂരെ നേര്‍ വിഹായസ്സില്‍
കണ്ണുകളുടക്കിയെന്‍
ചാരെനിന്നിടും മാഷു
മൗനമായ് മൊഴിഞ്ഞുവോ?:
'ഭീതികര്‍മ്മമാമിതിന്‍
വേരുകള്‍ വലിച്ചൂരി
ആരെ ഞാനടിക്കൊലാ?'
ടീച്ചറോടാവാം; കാല-
മീവിധം തുരുമ്പിച്ച
ചക്രവുമുരച്ചുര-
ച്ചാതുരം സ്നേഹത്തിന്റെ
ചില്ലകളൊടിക്കയോ?

പിറവി

പിറവി

നെഞ്ചിലെത്തീയണക്കുവാന്‍, ഇന്ത്യയില്‍
സഞ്ചയിച്ചോരിരുട്ടില്‍ വിളക്കുമായ്,
പണ്ടൊരച്ഛന്‍ നടന്നേറെ വീഥികള്‍
'കണ്ടുവോ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ?' ആരുമേ
മിണ്ടിയില്ലത്തുലഞ്ഞ മൗനത്തിന്റെ
ചില്ലുമേടകള്‍ മുട്ടിത്തെറിച്ചൊരാ
വൃദ്ധരോദനം മറ്റൊലിക്കൊള്‍കവേ;
നേരി,രുട്ടിന്‍ തമോഗഹ്വരങ്ങളില്‍
പാരമാഴത്തിലാണ്ടമര്‍ന്നന്നുപോയ്...

അമ്മ,യമ്മകന്നോര്‍മ്മപ്പടര്‍പ്പിലെ
വന്നുപൂക്കാത്ത വല്ലിയില്‍ കണ്‍നിറ-
ച്ചെന്നുമങ്ങനെയങ്ങനെ മൗനമായ്;
വന്നുപോയെത്ര നീറുന്ന കാഴ്ചകള്‍.

ഇന്നു ഞാന്‍ തുറന്നപ്പുസ്തകത്തിലേ-
ക്കൊന്നു നോക്കി ഹാ! ഈച്ചരവാരിയര്‍
യാത്രയേറെക്കഴിഞ്ഞറ്റകുറ്റിപോല്‍
പുത്രനെക്കണ്ണിലേറ്റി,ത്തിളക്കുന്ന
അഗ്നിയില്‍ത്തന്റെ തൃക്കണ്‍ തുറക്കയോ?

കണ്ടുവോ നിന്റെയിന്ത്യയെ?കന്മഷം
തീണ്ടിനില്‍ക്കുന്നുടല്‍ക്കോലമിങ്ങനെ?
നീണ്ടൊരാധിയാണിന്നു നീ, നിന്‍ മകന്‍
കണ്ടുനില്‍ക്കെപ്പൊലിഞ്ഞപോല്‍ തോന്നിയോ?
പിന്നില്‍ മുന്നില്പ്പകക്കണ്ണുമായൊരാള്‍
പമ്മിനില്‍ക്കുന്നപോലെയും തോന്നിയോ?
ഒന്നു നെഞ്ചിടിപ്പേറിയോ, എത്രനാള്‍
നിന്നെ വെന്നോ, ഒളിച്ചിരിക്കുന്നവന്‍!

നിന്റയന്വേഷണങ്ങള്‍ക്കു മേലവര്‍
ഹന്ത! ബാധിര്യബാധപോല്‍ നിന്നുവോ?
അമ്മയെ,ക്കണ്ണുനീരറ്റ സാധ്വിയെ
വന്യമായാട്ടിദൂരെയോടിച്ചുവോ?

ഏതുകാലമീ കാലവിപര്യയം
ഭീതിപൊട്ടിപ്പരക്കും തുടര്‍ക്കഥാ-
സാരമെന്ത്? വരുംനാളുകള്‍ക്കിവര്‍
നേരെയേറെ വിലങ്ങൊരുക്കുന്നുവോ?
യാത്രയേറെക്കഴിഞ്ഞറ്റകുറ്റിപോല്‍
മാഷു നില്‍ക്കുന്നു താരാഗണങ്ങളില്‍;
ആധിയാല്‍ത്തേഞ്ഞു തീര്‍ന്നൊരാജീവിത-
പ്പാതയില്‍ വന്നു വീണ്ടും പിറക്കയാം....

പാതയോരത്തു ഭാരതം!

പാതയോരത്തു ഭാരതം!

വിശ്വസിക്കുവാനാവുമോയിങ്ങനെ
നിശ്ചയിച്ചെന്നു ദൈവം? ജ്വരം മൂത്തു
ചത്ത പാതിയെക്കെട്ടിച്ചുമന്നൊരാൾ
മർത്യജന്മം; കടക്കുന്നു വീഥികൾ.
എത്ര ക്ഷേത്രക്കിടങ്ങുകൾ, പള്ളികൾ
ഭക്തി,സംസ്കാര,സംഘസംസ്ഥാപകർ
കെട്ടുകാഴ്ചകൾ; കാത്തുനിൽക്കുന്നവർ
ചത്ത പെൺകാവടിക്കാഴ്ചകാണുവാൻ...

കൊണ്ടുവയ്ക്കട്ടെ താജ് മഹൽ, മാജി*തൻ
നീണ്ട കാലടിപ്പാടിന്റെ മീതെ, ആ
പിഞ്ചുപൈതലിൻ കണ്ണീർ നനച്ചിട്ട്
ഇന്ത്യ, നിൻ വിഴുപ്പിന്നലക്കീടുക.
തീർച്ച കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞുള്ളിലായ്ക്കിട-
ന്നെത്രമേൽ നീ വളർന്നൂ **സലാമണി!
നിശ്ചയത്തിന്റെയുൾക്കരുത്തിന്റെ വൻ
സ്നേഹ സൗധം നിനക്കായ്പ്പടുത്തിവൻ!!
പാതിമെയ്ചേർന്നിരിക്കുക നിങ്ങളീ
പാതയോരത്തു നിൽക്കുന്നു ഭാരതം!
-----------------------------------------------------------------------------------
*മാജി - ഒരു ഇന്ത്യന്‍ യുവാവ്. ക്ഷയരോഗം മൂലം ആശുപത്രിയില്‍ മരണമടഞ്ഞ ഭാര്യയുടെ (**സലാമണി) ജഡം ആമ്പുലന്‍സില്‍ കൊണ്ടുപോകുവാന്‍ പണമില്ലാഞ്ഞ് അറുപത് കി മീ അകലെയുള്ള വീട്ടിലെക്ക് സ്വന്തം തോളില്‍ ചുമന്നുകൊണ്ടുപോയ ഭര്‍ത്താവ്. കൂടെ തേങ്ങിക്കരയുന്ന പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുകാരി മകളും. സ്വാതന്ത്ര്യം ആഘോഷിച്ച ആഗസ്റ്റ് മാസത്തില്‍ ഇന്ത്യയും ലോകവും കണ്ടു തലകുമ്പിട്ട ചിത്രം.