Saturday, August 24, 2013

സാനുമാഷിൽ നിന്നൊരു പുരസ്കാരം





സാനുമാഷിൽ നിന്നൊരു പുരസ്കാരം!


"ഗുരുദേവഗീത"യുടെ പ്രകാശനം 22 നു  നല്ലൊരു സദസ്സിനു മുന്നിൽ നടത്തി .
കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷത്തിനകം താൻ വായിച്ചിട്ടുള്ള ഗുരുദേവ
സാഹിത്യകൃതികളിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായ രചനയാണിതെന്ന്
പ്രൊഫ. എം കെ സാനു മാസ്റ്റർ പ്രകാശന പ്രഭാഷണത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഈ പരാമർശം ഗുരുദേവസാഹിത്യം സംബന്ധിച്ചും, കവിതയെ സംബന്ധിച്ചും
 ഏറ്റവും ആധികാരികമായ ഒന്നാണു് . ആയതിനാൽ ഇന്നു മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അംഗീകാരം പ്രകാശനവേദിയിൽ വച്ചു തന്നെ  "ഗുരുദേവഗീത"ക്ക് ലഭിച്ചു എന്ന സന്തോഷം വായനക്കാരുമായി പങ്കിടുന്നു






സ്നേഹപൂർവ്വം
ഷാജി നായരമ്പലം

Wednesday, July 17, 2013

താടക

താടക
താടകാ വനം പ്രാപിച്ചീടിനോരനന്തരം
ഗൂഢസ്മേരവും പൂണ്ടു പറഞ്ഞു വിശ്വമിത്രൻ 

-ബാലകാണ്ഡം ( താടകാവധം )

“ഏതുവിധേനയും കൊല്ലുക, താടക -
കാടിന്റെ നാഥ നിശാചരി, നിഷ്ഠുര
പാപം നിനക്കു വരില്ല രാമ, വേഗം
ചാപം തൊടുക്കുക എയ്തൂ വീഴ്ത്തീടുക “

ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയ് രാഘവന്‍, ആജ്ഞയീ-
മട്ടിലാ മാമുനി ഉച്ചരിച്ചീടവേ
ഒട്ടു ദുഃഖം പൂണ്ടു, കൗമാരകൌതുകം
വിട്ടുമാറാത്താ കുമാരന്‍ കുഴങ്ങിയോ?

ഗൂഢസ്മിതം പൂണ്ടു കൌശികന്‍ രാമന്റെ
കാതരഭാവം വകഞ്ഞുമാറ്റിത്തെല്ലു-
രൌദ്രമായ് ചൊല്ലിയുറപ്പിച്ചു,“കൊല്ലുക,
കൊല്ലുവാനാദ്യ പാഠം നീ പഠിക്കുക! “

പാഠമാണേതും കരഞ്ഞിതാചാര്യനും
രൂഢമൂലം മഹാതന്ത്രങ്ങള്‍ കാണ്‍കവേ.
പാരായണം ചെയ്ക രാമായണം മാഹാ-
നാചാര്യനേയും സ്മരിക്കുക സന്തതം.

വില്ലുകുലക്കൊല്ല കുഞ്ഞേ, സവിസ്മയം
തെല്ലു നേരം നോക്കിനിന്നുപോയ് താടക
തന്ത്രമാണേതും, നിശാചരിയല്ല ഞാന്‍
മന്ത്രണം നീ ശ്രവിക്കൊല്ലയെന്‍  പൈതലേ
വര്‍ണ്ണഭേദങ്ങള്‍ പഠിക്കായ്ക, ഞങ്ങളും
കണ്ണികള്‍, വന്യ വരേണ്യ വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ
പര്‍ണ്ണാശ്രമങ്ങള്‍ പടുത്തുയര്‍ത്തേ, മണ്ണി-
ലന്യമായ് പ്പോകുന്ന കണ്ണികള്‍, കാണുക.

ഒന്നുമുരയ്ക്കുവാനായില്ല, താടക
നിര്‍ന്നിമേഷാര്‍ദ്രയായ് നിന്നുപോയ്, കാടിന്റെ
കണ്ണുനിറഞ്ഞുവോ? സ്നിഗ്ദ്ധമാ മാറിലേ-
ക്കാഞ്ഞുകേറുന്നസ്ത്രവേഗം നടുക്കിയോ?

കണ്ണുതുടയ്ക്കുന്നു രാഘവന്‍, ചെന്നിണം
വാര്‍ന്നു പിടയ്ക്കുന്ന കാടിന്റെ പുത്രിയെ
ചെന്നു തൊട്ടൂ സഗദ്ഗദം, മോക്ഷമോ-
ടന്നവള്‍ പൂകി ഹാ !സ്വര്‍ഗ്ഗം മനോഹരം!

പാരായണം ചെയ്ക രാമായണം മാഹാനാ-
ചാര്യനേയും സ്മരിക്കുക സന്തതം
.
 
............................................................................................
എന്റെ വക രാമായണക്കാഴ്ച്ചകൾ  എന്ന
 കാവ്യ സമാഹാരത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ കവിത

Sunday, June 2, 2013

പ്രവേശനോത്സവം


പ്രവേശനോത്സവം

തുള്ളിക്കൊരുകുടമായി വരുന്നൂ
വെള്ളിടിവെട്ടി വിരുന്നുമഴ!
ഉള്ളില്‍പ്പലപല കുതുകം പേറി-
പ്പിള്ളേര്‍ കലപില കൂട്ടിടവേ
പള്ളിക്കൂടമുണര്‍ന്നൂ, പുലരൊളി
മങ്ങിയിരുണ്ടുവരുന്നു മഴ!

കൊമ്പുകള്‍ കുഴല്‍ വിളി കേള്‍ക്കുന്നോ,
തമ്പേർ തുടി, തുകില്‍ കൊട്ടുന്നോ,
വന്‍പെഴുമാഴികള്‍ തീര്‍ക്കുന്നോ, മഴ
തുമ്പികണക്കു തിമിര്‍ക്കുന്നോ?
ഇന്നലെവരെ മൈതാനമുറങ്ങി-
ത്താണു കിടന്ന മണൽത്തരിയിൽ
മന്നിനെ മധുരപ്പൊന്നമൃതൂട്ടും
കുഞ്ഞിക്കാലടി മൃദുപതനം,
കിന്നാരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ച്ചിതറിയ
തമ്മിലടി,പ്പല സുല്ലിടലും,
കേട്ടുകിടന്നു രസി,ച്ചവര്‍ വീണ്ടും
കെട്ടിയൊരുങ്ങി വരും വരവില്‍
ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു; തിമിര്‍ക്കാനീ മഴ
തട്ടിയുണര്‍ത്തി വരുന്നു മഴ!
സങ്കടമമ്മ മറയ്ക്കുന്നൂ,നറു-
നൊമ്പരമോടെ ചിരിക്കുന്നു
കുഞ്ഞിനു ചുംബനമേകുന്നൂ,വിട-
ചൊല്ലി മറഞ്ഞവള്‍ നില്‍ക്കുന്നു!
അമ്മമറഞ്ഞതു കണ്ടു കരഞ്ഞാ-
കുഞ്ഞു മുഖത്തൊളി മങ്ങി വരെ
പിന്നിൽ പിഞ്ചുമുഖം തടവുന്നൊരു
കൈവിരലോ പുതുസാന്ത്വനമായ്
നിര്‍മ്മല ഭാവന മൊട്ടിടുവാ,നതി-
വര്‍ണ മനോഹര പൂവിടരാന്‍
ഉത്സവ മേളമൊരുക്കുന്നൂ, മഴ-
യല്‍ഭുത,മായറിവായി മഴ!

Friday, April 12, 2013

എന്തു പാടിടാൻ?


എവിടെയെൻ വിഷുപക്ഷി?
പാടുവാൻ മറന്നുവോ,
ചകിതമായ് പതം പെയ്തു
കൂകലും തളർന്നുവോ?

ആറ്റുനോറ്റിവൾ പെറ്റ
കുഞ്ഞിനെ, കുരുത്ത വെൺ-
മാറ്റെഴും തൂവൽ തീർത്തു
മുറ്റിടുന്നതിൻ മുമ്പേ,
രാത്രിയിൽ കൊതിക്കണ്ണിൻ-
ചോപ്പുമായടുത്തെത്തി
കൊത്തിയും കൊറിച്ചു, രാ-
പ്പക്ഷികൾ കടന്നുപോൽ...

കണ്ണിമയണയ്ക്കാതെ
കാത്തതാണവൾ, രാത്രി
വന്നിടും വിഷം മുറ്റും
സർപ്പസഞ്ചയങ്ങളെ.
അമ്പിളിക്കലത്തെല്ലും
മീന്നിടുമുഡുക്കളും
അന്നുപോയ് മറഞ്ഞ-
ന്ധകാരമെൻ കൺമൂടിയോ?
ദുർബ്ബലമിലത്തല്ലൽ
പോലുമെൻ മനസ്സിന്റെ
യുൾത്തളങ്ങളിൽ തട്ടി
ഞെട്ടി ഞാനെണീറ്റിടും;
കേട്ടാതില്ലെന്നോ കുഞ്ഞു-
പ്രാണനെക്കുടഞ്ഞിട്ടു
കൊത്തവേ വിലാപമായ്
രാത്രി കേണതിൻ സ്വനം?

എന്തു പാടുവാൻ ? വിഷു-
പ്പക്ഷി ഞാൻ, വിഷാദത്തിൻ
ചിന്തിതോ? നിരാലംബം
നിന്നിമേഷമായ് നോക്കി -
ച്ചക്രവാളത്തിൽ വിഷു-
സംക്രമമൊരുങ്ങവേ-
യഭ്രപാളിയിൽ വെള്ളി
കീറിയിങ്ങിറങ്ങവേ,
നൊന്തു പാടിടാം: "ഉറ്റു-
നോക്കണേ,യെൻകുഞ്ഞിനെ
സന്തതം, മഹാഭോഗ-
ഭക്ഷണത്തിനാക്കൊലാ"





Saturday, March 23, 2013

വെട്ടം ഞാന്‍ പകരം തരാം

വെട്ടം ഞാന്‍ പകരം തരാം...!

എന്തേ മുല്ല മുരണ്ടു പോയി? ചെറുതേന്‍-
             മാവിന്നു മുറ്റത്തിതാ
പൂന്തൊത്തൊന്നു വിടര്‍ത്തിടാതെ വെറുതേ
            നില്‍പ്പൂ നിരുന്മേഷമായ്.
സ്വന്തം വന്ധ്യത തീര്‍ത്തതോ, സ്വയമറി-
            ഞ്ഞേറും മഹാമൌഢ്യമോ?
ഭ്രാന്തന്‍ മാനവ,നന്ത്യകാലവിധിയും
            കാത്തിന്നിരിപ്പൂ സദാ.

ചെന്തീ തുപ്പിയടുത്തിടുന്നു, കഠിനം
            കാലന്ത്യ മേഘങ്ങളുള്‍-
സ്പന്ദം കൂടിന ഭൂമിതന്‍ തനുവിലെത്തീ-
            വേര്‍പ്പുണര്‍ത്തീടവേ.
മുങ്ങിത്താണു നശിച്ചിടും കൊടിയതാം
            ഗര്‍വ്വിന്റെ വന്‍ കോട്ടകള്‍,
ദുര്‍മ്മേദസ്സു നിറച്ചിതിന്നനുദിനം
             പൊങ്ങും മഹാമേടകള്‍.

കഷ്ടം ഭൂമി തിളച്ചിടും; പുലരിയോ,
             മഞ്ഞോ, മഴത്തുള്ളിയോ-
യെത്താതിപ്പകല്‍ വെന്തിടും , മറുപുറം
             തോരാതെ പെയ്യും മഴ.
വിത്തും, വെള്ളമുറഞ്ഞുപോയ മണലും
             കാറ്റില്‍പ്പറപ്പിച്ചു ഭൂ-
തീര്‍ത്തും വന്‍ ചുടുകാ‍ടുപോലെ കനലിന്‍
             നീറ്റില്‍ക്കുഴഞ്ഞാളിടും.

കണ്ണും കാതുമടച്ചിടേണ്ട, കരിമേ-
            ഘങ്ങള്‍ വിഴുങ്ങീടുമീ-
മണ്ണും വിണ്ണുമകത്തൊളിച്ച ചപലം
             നിന്‍ സ്വാര്‍ത്ഥമോഹങ്ങളും
കണ്ണീര്‍ക്കാഴ്ച്ചകള്‍ തീര്‍ത്തിടും, ധരനിറ-
             ഞ്ഞാര്‍ക്കും മദോന്മത്തതേ-
യെണ്ണൂ മര്‍ത്ത്യനു പാപശാപമരുളാ-
              നെത്തും വരുംനാളുകള്‍.

കെട്ടിത്തൂക്കിയ ദീപനാളമഖിലം
            തല്ലിക്കെടുത്തീടുകീ-
മെത്തും താപമയഞ്ഞിടട്ടെ, നിറയെ-
            ക്കാണട്ടെ വെണ്‍ചന്ദ്രിക,
വെട്ടം ഞാന്‍ പകരം തരാം കുളിരണി-
            ഞ്ഞെത്തും പ്രഭാതങ്ങളാല്‍
സ്വസ്തം നാളെ,യണിഞ്ഞൊരുങ്ങി ധരതന്‍
             സ്വത്തം സ്ഥിരം തന്നിടാം.

Wednesday, March 13, 2013

തനതു താളങ്ങൾ

തനതു താളങ്ങൾ

മുടിയഴിച്ചാടുന്ന തെങ്ങിൻ തലപ്പിൽ
തുടി,താളമോടെ കളിക്കുന്ന കാറ്റേ
കഠിനമാക്കുന്നിന്റെയപ്പുറം  നിന്നോ
ചടുല വേഗത്തിൽ പറന്നു നീയെത്തി?

അകലെയാ നീരദക്കുന്നിൻ പരപ്പിൽ
മുകിലുകൾ പട്ടം പറപ്പിച്ചു നിൽപ്പൂ,
ഗഗനമാർഗ്ഗത്തിൽ വരച്ചിടും ചിത്ര-
പ്പണികൾ ഹാ! ചേലൊത്ത  കാഴ്ച്ചയണെല്ലാം.

ഞൊറികളിൽത്തട്ടിത്തിളങ്ങും മയൂഖ-
ക്കണികകൾ കണ്ണിൽത്തറക്കുന്ന മട്ടിൽ
കളകളം പാടുമച്ചോലയോ, ചേലിൽ
പുളകമായ്  പൊട്ടിത്തരിക്കുന്നു കല്ലിൽ.
മലകളിൽ കാണാപ്പുറങ്ങളിൽ നിന്നും
പുഴകളെത്തേടിത്തിരിക്കുന്നു നീർച്ചാൽ
വിരഹമോ? കണ്ണീരുതിർക്കുന്നു; കുന്നിൻ
നെറുകയിൽ കത്തിത്തിളക്കുന്ന സൂര്യൻ.

ഇടവിടാതേതോ മരപ്പൊത്തിൽ നിന്നും
മധുരമായ്കൂകൂ രവം മുഴങ്ങുന്നൂ
കുതുകമോടേറെക്കിളിക്കൂട്ടമെങ്ങോ
ശ്രുതിതാളമേളം തിമിർക്കുന്നു, കേട്ടോ?

ലതനികുഞ്ജങ്ങൾ മലർക്കുമ്പിൾ കാട്ടി
ഋതുവസന്തർത്തുവെക്കോർത്തൊരുക്കുന്നൂ
മടുമലർതേടിപ്പറന്നു പൂന്തൊത്തിൽ
പ്പുതയുന്നു ഭൃംഗം , പതംഗങ്ങൾ വേറെ!

പുലരി, പൂഞ്ചായം, ദിനാന്തം, ത്രിസന്ധ്യ
മഴമുകിൽ വാനിൽപ്പതിക്കുന്ന ചിത്രം,
തെളിനിലാത്താലം പിടിക്കുന്ന തിങ്കൾ
ഒരു തടില്ലതയാൽത്തിളങ്ങുന്ന രാവും
പറയുകിൽത്തീരാത്ത തനതു താളങ്ങൾ
കരുതലോടാരോ തൊടുക്കുന്നിതെന്നും
പ്രിയതരം ചിത്രങ്ങൾ കാത്തു വച്ചീടാൻ
പ്രകൃതിതൻ ചിത്തം കെടുത്തൊല്ല നമ്മൾ.